3. కాకమ్మకాకి

కాకమ్మకాకి

2. పుణ్యభూమి నాదేశం నమోనమామి -

పుణ్యభూమి నాదేశం

3. ఏతమేసి తోడినా ఏరు ఎండదు …

యాతమేసి

రాముడు ఏణ్ణర్ధం పిల్లాడుట…
కౌసల్యా దేవి : నీ పేరేంటి
శ్రీరాముడు : లాములు
కౌసల్యా దేవి: మరి మీ నాన్న?
శ్రీరాముడు : దచాతమాలాలు
కౌసల్యా దేవి:  నేను?
శ్రీరాముడు : అమ్మగాలు
కౌసల్యా దేవి: నా పేరు అమ్మ కాదు నాన్నా!… కౌసల్య..
శ్రీరాముడు :  ఓ అలాగా కౌస.. కౌస…
మొదటి దిత్వాక్షరం.. రాముడు బిక్కమొహం వేసేసాడు.. కళ్లలోకి నీళ్లొచ్చాయి.
వెంటనే

కౌసల్యా దేవి:  కాదు నాన్నా కాదు.. నేను కౌసల్యను కాదు .. అమ్మనే

అని రాముడిని అక్కునచేర్చుకొని ముద్దాడిందిట!.

ఎంతటి ఆర్ద్రమైన ఘట్టం.. దీన్ని పద్యం లో పెట్టాడు ఓ మహానుభావుడు.. పాషాణపాకప్రభూ అని సహృదయులచేత కీర్తింపబడటానికి.
ఇదీ ఆ పద్యం:

శా. తానో ‘లాములు’తండ్రిపేరెవరయా? ‘దాచాతమాలాలు’ ‘నౌ
      లే! నాపే’రన ‘నమ్మగాల’నఁగనోలిందల్లి’కౌసల్య తం
      డ్రీ!నాఁగాననఁబోయిరాక కనులన్ నీర్వెట్టఁ ‘కౌసల్యనౌఁ
      గానే కానులె యమ్మనే’ యని ప్రభున్ గౌసల్య ముద్దాడెడిన్.

ఈయన ఆ మహానుభావుడు:

శ్రీ విశ్వనాధ సత్యనారయణ

ఆ తల్లికి వందనం.
ఆ ఏడాదిన్నర పిల్లాడికి వందనం.
వీళ్లిద్దరినీ కళ్లముందు నిలబెట్టిన కవికీ వందనం.

బాదరాయణ లంకెలు:

తెలుగుభారతి ముద్దు బిడ్డ విశ్వనాథ

మరల నిదేల “అగ్నిప్రవేశం”బన్న…

కవిసామ్రాట్ విశ్వనాథసత్యనారాయణగార్కి జయంతినివాళులు 

“కవి సమ్రాట్ ” శ్రీ విశ్వనాథ కు నీరాజనము

దినములట్లుగడచుచుండ, నా కాళ్లపైనేను నిలబడవలయునని మిత్రులు హెచ్చరించుటవలనను, నిలబడకనుంటినని పెద్దలు మందలించుటచేతనూ యుదరపోషణార్ధమై నగరపుబాట పట్టితిని. ( ఇది ఏ ప్రభుత్వపధకమూ కాదని పాఠకులు గుర్తెరుంగవలయును). చిన్నదైన యుద్యోగము దొరకబట్టుకొని అందు నిమిత్తము వ్యస్తుడనైయుంట కొంతకాలమునకే ఈ రోమాన్సు సంగతినీ మరచితిని. దానిని గూర్చి కూలంకషముగా తెలుసుకొనవలెనన్న నా ఆసక్తియూ తనకుదానుగా కృశింపదొడగెను.

అడవతడవ గప్తికొచ్చిననూ, గతమునందువలె మదినిల్చి నాక్రమించజాలదయ్యను. అట్టి క్షణమున నేనునూ తెలుసుకొనెడి వీలుయున్నచో తెలుసుకొనెదను గాక, తెలయవలసిన దినమునకునదియే అవగతమౌనుగాక అని అనుకొనెడివాడను.

అంతట, కొన్నినాండ్లకు, కొలువునందలి సహోద్యోగి నాకు జగజ్జాలమును పరిచయము సలిపెను. ఇది సకల విజ్ఞానసారమనియూ, విశ్వదర్పణమనియూ, గ్రంధాలయ ప్రవేశద్వారమనియూ, చింతామణి యనియునూ ఇట్లు పలుతెఱంగుల జెప్పను. ఈ జగజ్జాలమును గూర్చినెరిగిన పిదప మరల జిగీష మనమున జృంభింపసాగెను. ఇంతటి సమున్నత ఆధునికోపకరణి చేతనుండగా సాధ్యము కానిదేమి, తెలుకొనెదను గాక, యని తలంచి మరల ఈ రొమాన్సు కొఱకు నెమకుటనారంభించితిని.
కొన్ని వనరులు లభ్యమైనపట్టికినీ నాకీ పదార్ధము మిధ్యగనే మిగిలెను. అంతట జాలమునందునే విపులవారి పుటకన్పట్టెను. వీరు సహృదయులు. వర్షమునకొకమారు “Romantic Special” ప్రకటిమ్చి నా వంటి వారలకు రొమాన్సునెరింగింపజూతురు. ఈ పత్రిక నుండి కూడ ఈ రొమాన్సును అధ్యయనము చేయుటకు గతమునందు ప్రయత్నించిననూ ఫలితము కాననైతిని. ఈ విధముగా రెండు సంవత్సరముల మున్ను వరకునూ ప్రయత్నించి, పట్టుబడెడి అవకాశము, విధమునూ తెలియక నా ప్రయత్నములను విరమించియుంటిని.

అంతయునూ పరమేశ్వరానుగ్రహము కదా.

ఇక ప్రస్తుతమున, ఇటీవల దినముల ఒక జిజ్ఙాసువు “రొమాన్సు” కొరకు వెతుకుచూ నా ఈ సాల్లెగూటికిజొచ్చెనని పదపుటచ్చు(WordPress) వాడు తెలిపియుండెను. మరల క్షణికోద్రేకమున నేను బడిబాటబట్టితిని.

ఈ పరి నా కలఫలించునేమో, నేను స్నాతకుడనౌదునేమోయని ఆశించితిని.
తెలసిన దారులను వెదకుట మానవ సహజ నైజము కదా.. మరల విపులవారిని ఆశ్రయించితిని.

మొత్తము 15 నకు పైబడి కధలు ప్రచురించిరి. తెనుగు కధలు, అనువదింపబడిన కధలున్నూ. చదివితిని.

సంధ్యాసమయములో, ఇంకో ప్రేమకధ, శృంగార ఔషధం, వెన్నెలవాన,అతడు-ఆమె ఇత్యాది తెనుగుకధలందు కలవు.

మంత్రి-అభినేత్రి((మరాఠీ),స్పందన(అమెరికా),మధుర ప్రణయం(కన్నడ),విషకన్య(మలయాళ), గోడ(ఉత్కళ), అను కధలు కూడా చదివితిని.

నా ఆశ అడియాసగనే మిగిలెను. ఇన్ని కధలనూ చదివినపిమ్మట రొమాన్సు నాకందని ద్రాక్షయని ఎరింగితిని. ఇకనెప్పుడునూ దీనిని గూర్చి తెలుసుకొనవలెనను భ్రాంతి నాకు కలగరాదని సంకల్పము జేసితిని. కలగిననూ అట్టి యోచనను మొగ్గనందే త్రుంపెదననియూ నిశ్చయించుకొంటిని.

ఇలా టాంకర్లతో నీళ్లు కొనుక్కోవటం నాగరి’కత’.