పొగ (చూరని) జ్ఞాపకం

రోజులాగా, ఎగిరెగిరి దంచినా అంతే కూలీ ఎగరకుండ దంచినే అంటే కూలీ అని మళ్లీ జ్ఞోనోదయమై, చిన్నముల్లు ఎనిమిది దాటిన తరువాత, ఇవాల్టి ఇంక చాల్లే అని దుకాణం కట్టి, ఇలు దారి బట్టాను, శిల్పా రామం మలుపు తిరిగుతూ, ఇవాళైనా గోతికి అడ్డం పెట్టారా అని అనుకుంటూ మెల్లగా బండి ని “నడి”పిస్తూ ముందుకువస్తే రోడ్డుకు ఎడమపక్క రోజూ కనబడే గోతులే కనబడ్డాయి. బహుశా కొన్ని వేల మంది ప్రయాణిస్తారనుకుంటా ఈ రోడ్దు మీద, రోజుకి. అభివృద్ధి పేరు మీద రోడ్డుకి ఇరువైపులా ఉండే కాలిబాటలు ఎత్తి వేశారు.. హైటెక్ సిటి పరిసర ప్రాంతాలలో జనులు కాలు కింద పెట్టకుండ కార్లలోనే తిరిగాలేమో? అది అలా ఉంచితే , హై.సిటీ నుంచి కు.పల్లి వెళ్లే దోవలో మధ్యలో కడుతున్న వంతెనకి పై భాగంలో వెల్డింగ్ పని చేస్తున్నారు.. కింద ఒక హెచ్చరిక బోర్డు కూడ పెట్టకుండా. ఆ వంతెన తోనే జనాలకి నానా ఇబ్బందిగా ఉంటే – చెప్పాపెట్టకుండ – వ్రాసీ పెట్టకుండ – రోడ్డుకు ఎడమ పక్క పెద్ద పొడుగాటి గొయ్యి తవ్వారు, తవ్విన వారు ఊరుకోరుగదా .. అందులో ఇనప చువ్వలు లేపారు… ఈ ఇనుప చువ్వలలో సిమెంటు పోస్తే – వాళ్లు తవ్వుతున కాలవో, మరో భూగర్భవాహినో కలకాలం ఉంటుంది అని వారి ఆశ. కానీ ఇంకా సగం ఇనుపచువ్వలు సిమెంటు చేత కప్పబడలేదు.(మీకు తేలికగా అర్ధం అవటానికి ఫోటో లు తీద్దామనుకున్నను గానీయండి, ఆ చీకటిలో నా కెమెరా సహకరించలేదు,బ్లాగ్మిత్రులు ఎవరైనా ఫోటోలు పెట్టి లంకె వేయగలిగితే సంతోషం) ఆ గోతి వైపు వాహన చోదకులు వెళ్ళకుండా “పని జరుగుతున్నది” పలకలు అడ్డమూ పెట్ట లేదు.. రాత్రి పూట.. తాగిన మత్తులోనో మరో మత్తులోనో – అక్కడ గొయ్యి ఉండే అవకాశం ఉంది అని ఊహ కూడ చేయలేని ఏ దురదృష్టవంతుడో, ఆ గోతిలో పడితే?

పడితే అప్పుడూ కధ మొదలవుతుంది… అప్పుడు .. ఛానళ్లవారికి మెరుగైన సమాజం .. సామాజిక బాధ్యత గుర్తుకువస్తాయి….. కొట్టుకోవటానికి వేరే విషయాలు ఏమీ లేకపోతే.. దీని మీద ఒకటి రెండు గంటలు చర్చ కూడా ఉంటుంది.., హక్కుల ఉద్యమ కారులకి హక్కులు గుర్తుకువస్తాయి.. ఏ టి.వి వాడో మైకు ముందు పెట్టగానే సగటు మనిషికి కోపం వస్తుంది…ప్రభుత్వ యంత్రాంగానికి చలనం వస్తుంది.. ర.భశాఖ వారికో, రవాణా శాఖ వారికో ఓ మౌఖికాదేశం వెల్తుంది.. వారు మఱ్ఱోజు పొద్దున వేరే గోతి ముందు నుంచి ఎత్తుకొచ్చి ” ఇక్కడ గొయ్యి తవ్వబడ్డది, ఎప్పటి కైనా పూడ్చబడును, లేదా అదే పూడిపోవును” అనే బోర్డు పెడతారు.. ( ఆ పాత గొయ్యి సంగతి ఏమిటంటరా? రామాయణం అంతా విని వెనకటి ఎవడో రాముడి సీత ఏమౌతుందో అర్ధం కాలా పానశాల(బ్లాగు)కి వెళ్లొస్తా అన్నాడుట.). ఒక  ప్రమాదం  జరిగితే ఇంతగా స్పందిచే వ్యవస్థ.. ప్రమాదం జరగక ముందే ఎందుకు స్పందించదు? ప్రమాదం ఏ క్షణమైనా జరవచ్చు అన్నట్టు ఉన్న స్థితిలో .. అంత నిస్తేజంగా ఎలా ఉండగలుగుతుంది? ఇది ఉదాసీనతా? స్తబ్దతా? నిర్లక్ష్యమా? అమెరికా లాంటి దేశం లో గచ్చు తుడుస్తుంటే – “జాగ్రత్త, పడతావ్” అని బోర్డు పెడతారే – పెద్ద ప్రమాదమేమీ కాకపోయినా… మరి ఇక్కడ .. ఇంత బారున రోడ్డు తవ్వి – కనీసం తెలిసేలా బోర్డు పెట్టకపోవటమేమిటి? మనిషి జీవితానికి మనం ఇస్తున్న విలువ ఏమిటి?…

ఇలా ఆలోచిస్తూ ఆ గొయ్యి తవ్విన వార రోడ్డు దాటాను. అక్కడి నుంచి సుమారు ఒక రెండువందల మీటర్లు ముందుకు వచ్చానేమో…. అంతే ఒక వీచిక నన్ను విసిరి ఎక్కడో పడవేసింది. ఆ సంగతి రాబోయే టపాలో వీలైతే ఈ వారాంతంలోనే …

ప్రకటనలు

2 responses to “పొగ (చూరని) జ్ఞాపకం

  1. వున్న పరిస్తితి ని బాగా చెప్పేరు. ఒక్కొక్క సారి అదే బలే దిగులు గా అనిపిస్తుంది మన పరిస్తితి తలచుకుంటే. ఏం చేస్తాము అన్నిటీని కామెడీ చేసి నవ్వుకోవటం తప్ప :-)(

  2. చాలా బాగా చెప్పారండీ. నేనూ అలాంటి గొయ్యి బాధితురాలినే. కాకపోతే సురక్షితంగా బైట పడ్డాను.

స్పందించండి

Fill in your details below or click an icon to log in:

వర్డ్‌ప్రెస్.కామ్ లోగో

You are commenting using your WordPress.com account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

ట్విటర్ చిత్రం

You are commenting using your Twitter account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

ఫేస్‌బుక్ చిత్రం

You are commenting using your Facebook account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

గూగుల్+ చిత్రం

You are commenting using your Google+ account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

Connecting to %s